تومور انسان نوعى آنزيم جاودان‌ساز « 1 » توليد مىكنند به نام تلومراس « 2 » البته اين كشف ممكن است به اين زوديها در سطح عملى كلينيكها پياده نشود ولى به‌طور علمى يك روش جديد درمانى اساسى را براى سرطان پيشنهاد مىكند . اگر آنزيم تلومراس آن‌طور كه در برخورد اوليه به نظر رسيده در مكانيسم سرطانى شدن تا اين اندازه سهم داشته باشد ، درمان سرطانها موكول خواهد شد به متوقف كردن فعاليت اين آنزيمها كه آن هم ممكن است به آسانى و يا خيلى مشكل صورت گيرد . در قلب اين دست يافتهء علمى يك مولكول تاريك و نامعلوم ولى مقتدر وجود دارد كه نام آن تلومر « 3 » است . تلومرها ناف رشته‌هاى DNA را تشكيل مىدهند كه مانند سر پلاستيكى بند كفش به انتهاى كروموزومها مىچسبند و باعث مىشوند كه در جريان تقسيمهاى سلولى ، سلولها دست نخورده باقى بمانند . هربار كه يك سلول معمولى تقسيم مىشود كروموزومهاى آن تعدادى از تلومرها را از دست مىدهند و پس از چند بار تقسيم شدن همين‌كه تلومرها به كلى از بين رفتند ( معمولا پس از 100 - 50 بار تقسيم سلولى ) كروموزوم منهدم شده و سلول مىميرد . ولى وقتى كه سلولهاى سرطانى شروع مىكنند به‌طور غير قابل كنترل تقسيم و تكثير شوند ، تلومرها خيلى زود فرسوده مىشوند ولى به جاى اينكه به كلى از بين بروند ، به صورت كوچك و فرسوده در كنار كروموزوم تثبيت شده ، و تكثير و تقسيم سلولى همچنان ادامه مىيابد . حال ببينيم كه سلولهاى سرطانى چطور اين كار عجيب را انجام مىدهند . دانشمندان در تحقيقاتى در سال 1985 نشان داده‌اند كه ارگانيسمهاى تك سلولى بتدريج كه تلومرهاى كهنه از بين مىروند از وجود آنزيم تلومراس براى توليد تلومرهاى جديد استفاده مىكنند . ولى تا به حال اين آنزيم در نسج انسان مشاهده نشده است . اخيرا تحقيقى به سرپرستى دو زيست‌شناس Calvin Harley و Silvia Bacchetti

--> ( 1 ) . Immortalizing enzyme ( 2 ) . Telomerase ( 3 ) . Telomere